Mohanprabu (மோகன் பிரபு): Tamil movie

Showing posts with label Tamil movie. Show all posts

Saturday, October 5, 2019

அசுரன் (2019) – தமிழ் – வெற்றிமாறன்

பார்த்ததில் மிகவும் ரசித்தது: 149.

“வெற்றிமாறன்” தன்னோட படைப்புக்களுக்கு இவர் தேர்ந்தெடுக்கும் களம். அதற்கான ஆய்வுகள். அதை ஸ்க்ரீன்ல எவ்ளோதூரம் அவரோட பாத்திரங்கள், தொழில்நுட்ப கலைஞர்கள் மூலமா வெளிபடுத்தறார் அதுதான் அவரோட முழுமையான வெற்றி. அதும் இவரோட படைப்புகள் எல்லாமே ஏதோ ஒருவகையில் வன்முறையோடே இருக்கும். விசாரணைலகூட காவல்துறை செயல்படும் விதத்த அவர் அவ்வளவு நுணுக்கமா விவரிச்சதால தான் ஒரு தனிமனிதன் மேல உச்சபட்சமா அவங்க கட்டவிழ்த்த வன்முறையை கூட நாம எந்த கேள்வியும் கேக்காம ஏத்துக்கொள்ள ஒரே காரணம். இந்த வன்முறை, பழிவாங்கல் இல்லாத கதைகள் வியாபார ரீதியில் வெற்றிபெறாதுங்கற அடிப்படைல அவர் தேர்ந்தெடுக்கிறாரா? இல்ல ரத்தம் இல்லாம ரசிகர்கள் மனதை கனமாக்கும் படைப்புகள் அவரால கொடுக்கமுடியாதா? நமக்கு பிடிச்ச எந்த படைப்பாளிங்க கிட்டயும் கேக்க நமக்கு பல கேள்விகள் இருக்கும். வெற்றிகிட்ட எனக்கிருக்கும் ஒரே கேள்வி இது மட்டும்தான்.

அப்படிபட்டவர் இந்த முறை தொட்டது கிட்டத்தட்ட முழுக்கவே மனிதத்தோட பெரும் வன்முறையும் சரிவிகிதத்தில் வழிந்தோடும் வெக்கை நாவலை. ரத்த வீச்சம் இவரோட மற்ற படங்களை காட்டிலும் அதிகம் உணரும் இந்த கதையிலும் இந்த வன்முறைக்கு நியாயம் சேர்ப்பது இவரின் களமும், பாத்திரங்களின் பங்களிப்பும். சமீபமாக நல்ல இயக்குனர்கள் கூட தங்களோட கதை எதைபத்தி பேசினாலும் சம்மந்தம் இல்லாம ஜல்லிக்கட்டையும், விவசாயத்தையும் பத்தி ஒரேயொரு காட்சியோ வசனமோ இல்லாம படங்கள் பண்ணாத மாறியே. வலிந்து புகுத்திய வசனங்களும் காட்சிகளின் மூலமா ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவினரோட வாழ்கையை பதிவுபண்ணாங்க. அந்த படைப்புகள் எந்தளவு ரசிகர்கள் மத்தில தாக்கத்தை கொடுத்துச்சினு தெரியல. ஆனா முழுக்கவே விவசாய நிலங்களின் மேல அதிகார வர்கத்தின் சுரண்டலையும், தொழிலாளி வர்கத்தினர் ஜாதிரீதியாக படும் இன்னல்களை மட்டுமே கதையாக கொண்ட இந்த படத்தில். எந்த ஜாதியையும் உயர்த்தி பிடிக்கும் காட்சிகளோ , ஏன் ஒரு வசனமோ கூட இல்லாமல். பார்வையாளர்கள் மொத்த பிரிவினருக்குள்ளும் பெரும் பாரத்தை கடத்திய ஒரே காரணத்திற்கே தூக்கி வைத்து கொண்டாட வேண்டிய படைப்பிது.

தன்னோட கதை என்ன. அதற்கு எந்தளவு நியாயம் செய்யும்படியான காட்சிகள். வசனங்கள். பாத்திரங்கள்னு அதுக்குள்ள மட்டுமே இவர் பயணிச்சி இருக்காரா. எங்கயும் ஒரே ஒரு ஷாட்கூட தேவையில்லாம வசனமோ இவர் சேர்க்கவே இல்லையா? உதாரணத்துக்கு இந்த படத்தில் இருந்தே ஒரே ஒரு காட்சி எந்த விளக்கமும், விரிவான தோரணைகள் எதுமில்லாம பாக்கலாம். அதிகார வகுப்பினரின் வீடு வீடாக சென்று நாயகன் மன்னிப்பு கேட்கும் காட்சி. அதில் ஒரு வீட்டின் வாசலில் குனியும் போதே பதறி அந்த வீட்டுகாரர் இவர் கையைபற்றி இதெல்லாம் வேண்டாம்னு காலில் விழுவதை தடுப்பார். அவர் கருப்பு சட்டை அணிந்திருப்பார் அவ்ளோதான். இதான் வெற்றிமாறன்.

அடுத்ததா இவர் கதையில் சும்மா ஊறுகாய் அளவுதான் காதல் இருக்கும் அதும் பெருசா நம்மள ஈர்க்கும் படில்லாம் இருக்காது. வன்முறை அளவு இவர் காதலை தொட்டதில்லை. அதும் ஏதோ வியாபாரத்திற்க்காக மட்டும்தானு ஒருபேச்சு. இவர் கதையில் விசாரணை தவிர்த்து காதலுக்கு பெருசா எந்த முக்கியத்துவமும் இல்லாத இந்த படத்தில் இருந்தே உதாரணம் சொல்ல முடியும். இந்த படத்தில் கூட பேச்சியம்மா, மாரியம்மானு ரெண்டு பெண்கள் இருக்காங்க. ஒருத்தி முழுக்க நெருப்புல வெந்து. அடுத்த சில வினாடில உயிர் பிரியற நேரத்துல நாயகனிடம். தன்னோட முழு ரணத்தையும் தாங்கிகிட்டு இப்படி கேப்பா.

“மாமா, நீ என்கூட எப்படிலாம் வாழனும்னு ஆசைபட்டியோ, அத அப்படியே சொல்லு மாமா. நா அதை கேட்டுகிட்டே சந்தோசமா செத்து போயட்றேனு.. ஒரு ரெண்டு மணிநேர காதல்படம் கொடுக்க கூடிய பெரிய வலியை இந்த ரெண்டு வரி வசனம் கொடுத்திடும் – தொடரும்...

Monday, August 12, 2019

GAME OVER (2019) – TAMIL – சர்வதேசதரம்.

Mohanprabu (மோகன் பிரபு ) August 12, 2019 Game Over (2019) , Indian Cinema 0 Comments

பார்த்ததில் மிகவும் ரசித்தது: 148.

திரைப்படங்கள் பார்க்கும் போது பொதுவா எந்த இடையூறும் இல்லாமல் தனியறையில் இரவு நேரங்களில் பார்ப்பது வழக்கம். சில Crime, Horror வகையறா கதைகளில் சட்டென எனக்கு பின்புறமும் யாரோ நிற்ப்பது போலவும், அறையின் வாசலில் நின்று யாரோ கண்காணிப்பது போலவும் துணுக்குற்று சட்டென பதறி அறையின் விளக்குளை ஒளிர செய்தும். பின் அனைத்து அறைகளின் விளக்குகளையும் சமையலரை வரை ஏற்றி தண்ணீர் குடித்து. பின் சிறிது நேரம் கழித்து அந்த படத்தை தொடர்வதும் நிகழும். அதிக பயத்தில் அந்த இரவில் சத்தமாக குரல்எழுப்புவதும் அவ்வப்போது நிகழும். ஆனால் ஒருபோதும் அந்த படத்தை தொடர்ந்து பார்ப்பது நிகழாமல் இருந்ததில்லை. போர்வையை ஒரு கண் மட்டும் தெரியும் அளவில் முழுக்க போர்த்தி கொண்டேனும் மீதி படத்தை பார்த்ததும் உண்டு. ஆனால் முதல் முறை ஒரு படத்தை அந்த குறிப்பிட்ட காட்சிக்கு பின் பார்க்கும் சக்தியின்றி நிறுத்தியது இந்த படத்திற்கு மட்டுமே. இரண்டு நாட்களுக்கு பின் மீதம் கதையை பகலில் பார்த்த அதிசயம் நிகழ்ந்தது இந்த படத்திற்கு மட்டுமே.

இதே கதையம்சம் கொண்ட பல படங்கள் இதற்க்கு முன் பார்த்திருபோம். படத்தின் முழுகதையையும் ஒருவாறு யூகமும் செய்திருப்போம். இதும் அச்சு அசல் அதே கதைதான். வெறும் திரைக்கதை இல்லாமல் ஒவ்வொரு பாத்திரத்தின் தன்மையை வெறும் வாய்ஸ் ஓவர்ல பாடம் எடுப்பதுபோல சொல்லாமல் கதையோட போக்கில் சொன்ன விதத்துலதான் பெரிய ஆச்சர்யத்த கொடுத்திருக்காங்க. நாயகி டாப்சீக்கு ஒரு முன்கதை உண்டு. அதனாலதான் அவங்க இப்படி நடந்துக்கறாங்கனு மட்டும் நமக்கு தெரியும். ஆனா அந்த FLASHBACK என்னான்னு அதுக்கு தனியா ஒரு 30 நிமிசத்தை செலவுபண்ணி படத்தோட நீளத்தை அதிகபடுத்தாம. ரொம்ப சரியா ஒரு மணி நாப்பது நிமிசத்துல முழுபடமும் முடியுது.

ஆனாலும் நடக்கும் நிகழ்வுகளில் இருந்தே அவரின் முன்கதையை நமக்கு உணர வெச்ச விதத்திலேயே Ashwin Saravanan தனித்துவமா தெரியறார். இதுக்கு முன்னால அவர் படம் “மாயா”வ வெச்சே பாத்தாகூட அது நமக்கு தெரியும். இருட்டுக்கு பயப்படும் ஒரு பாத்திரம். அதுக்கான சரியான காரணத்தோட, இயல்பு நிலைக்கு திரும்ப குடும்பத்தை விட்டு ஒரு வேலைக்கார பெண்மணியோட தனியா வாசிக்கறாங்க. இயல்புநிலைக்கு திரும்பறதுக்கு முன்னமே தற்கொலைக்கு முயற்சி பண்ணி ரெண்டு காலிலும் எலும்பு முறிவோட சக்கர நாற்காலில இருக்காங்க. என்ன ஏதுன்னு எந்த காரணமும் இல்லாம தனியாக வசிக்கும் பெண்களை கொடூரமாக கொலை செய்யும் பாத்திரம். அவனோட பார்வை இவங்க மேலவிழுது. இவங்க சந்திக்கும் புள்ளி சரியா பாதி படத்துல. அதும் அவங்க வீட்டுக்கு உள்ளே. மீதி கிட்டத்தட்ட நாற்பது நிமிச கதை அந்த வீட்டுக்கு உள்ளேயே.

இதே போல ஏற்கனவே குறிப்பிட்ட மாறி பலபடங்கள் இருக்கு. ஆனா அதெல்லாமும் விட சிறந்ததா இத நினைக்க காரணம். அந்த படங்கள் முழுக்கவே கொலைகாரன் நெறைய சித்ரவதை பண்ணி கொலை செய்பவனா இருக்கும். இல்ல, இந்த கொலைகளை ரொம்ப கலைநயமா ரசிச்சு பண்றவனா இருக்கும். அதும் இல்லனா இவன் ஏன் இதுபோல மாறினானு நம்ம அவன்மேல பரிதாபடும்படியான முன்கதை சுருக்கம் இருக்கும். இது எதும் இல்லாம அவன பெரிய புத்திசாலியா மட்டும் காட்டியதில் தனிச்சு தெரியுது இந்த படம். அதும் அவனோட கொலையில் ஒன்னே ஒன்னு மட்டும்தான் அதும் Titlecard லயே வந்திடும். பெருசா ரொம்ப நேரம்லாம் எடுத்துக்காம சட்டுன்னு முடிச்சிடுவான். ஆனா, ரொம்ப அழுத்தமா அத மனசுல பதியவெச்சிடுவார் இயக்குனர். ஏன்னா அடுத்த கொலை கிட்டத்தட்ட ஒரு மணிநேரத்துக்கு பின்னால நாயகிய கொல்ல வரும்போதுதான் அந்த பாத்திரமும் கதைக்குள்ள திரும்பவரும்.

ஆனாலும் ஆரம்ப சம்பவத்துல அவர்கொடுத்த அழுத்தம் நமக்கு அப்படியே இருக்கும். “மாயா” மாறியே ஒரு அமானுஷ்ய கிளைகதையும் இந்த கதையோடவே பயணமாகும். ஆனா அந்த படம் அளவுக்கு இதுல முக்கியத்துவம் இருக்காது. அத ரொம்ப எளிமையா அவங்களோட Tatoo மூலமே நமக்கு புரியவெச்சிட்டாரு. இந்த போல கதைகளுக்கு Sound Mixing, Editing & Camera எவ்ளோ முக்கியம் அப்படினு இந்த படத்துல ஒரு சாதாரண பார்வையாளனும் அத Realize பண்ணிக்கற அளவு Technical பக்கம் அட்டகாசமா வொர்க் பண்ணிருக்காங்க. சின்ன சத்தங்கள் ஒரு சுமாரான திரையரங்கத்தில் பாக்கும் போதுகூட உணரும்படியா இருந்தது. ரொம்ப பயங்கரமா ஆரமிக்கும் கதை எப்படியும் போக போக அந்த சுவாரசியம் எங்காவது தடையாகும். ஆனா கடைசிவரை அந்த திகிலோட மட்டுமில்லாம நெறைய சூவாரசியங்களோடவும் கொண்டு வந்து முடிச்சதில் ரொம்பவே கவனிக்கவெச்சிட்டார் Aswin Saravanan. சில இயக்குனர்களோட அடுத்த படம் எப்ப வரும்னு காத்திருப்போம்ல. இனி அந்த பட்டியல்ல இவரோட பேரும் இருக்கும்.